"Ο κανόνας των πέντε δευτερολέπτων" φαίνεται να καταρρίπτεται από την επιστήμη

http://intergr.blogspot.com/2016/10/blog-post.html

"Ο κανόνας των πέντε δευτερολέπτων" φαίνεται να καταρρίπτεται από την επιστήμη.
Ποιος είναι ο κανόνας των πέντε δευτερολέπτων; Τα πέντε δευτερόλεπτα είναι εκείνο το χρονικό πλαίσιο σύμφωνα με το οποίο θεωρείται ασφαλές να φαγωθεί κάτι, όταν πέσει στο πάτωμα



Αξίζει να σημειωθεί πως η ανωτέρω πρόταση, είναι μία δημοφιλής παροιμία και όχι κάποιος εγκεκριμένος κανόνας που αναδύθηκε από τα εργαστήρια των επιστημόνων.

Αυτός ο "κανόνας" λοιπόν μπήκε στο μάτι της επιστήμης, θέλοντας να τον διερευνήσει και εν τέλει να τον καταρρίψει.

Η μελέτη

Ειδικότερα, μία ομάδα ερευνητών από το Rutgers University αποφάσισαν να προχωρήσουν σε σχετική μελέτη, με σκοπό να απαντήσουν στο ερώτημα: "έπεσε κάτω. Να το φάω ή να το πετάξω;".

Για τις ανάγκες της μελέτης, οι ερευνητές χρησιμοποίησαν 4 διαφορετικές επιφάνειες και μία ποικιλία από τρόφιμα.

Ωχ έπεσε κάτω: δεν πειράζει θα το φάω
Τα τρόφιμα που έπεσαν στο πάτωμα ήταν το καρπούζι, το ψωμί, το ψωμί με βούτυρο και καραμέλα. Τα τρόφιμα έπεσαν στις επιφάνειες όπως: ανοξείδωτος χάλυβας, κεραμικά πλακίδια, ξύλο και χαλί.

Το χρονικό πλαίσιο που επιλέχθηκε να παραμείνουν τα φαγώσιμα στο πάτωμα ήταν: για λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο, 5 δευτερόλεπτα, 30 και 300 δευτερόλεπτα.

Όλες οι επιφάνειες ήταν μολυσμένες με ένα βακτήριο, παρόμοιο σαν αυτό της σαλμονέλας. Στη συνέχεια έγιναν περίπου 2560 μετρήσεις με όλους τους διαφορετικούς συνδυασμούς των τροφίμων σε σχέση με την επιφάνεια και τον χρόνο.

Ποιο τρόφιμο δεν πρέπει να τρώμε, όταν πέφτει κάτω;

Το καρπούζι -το οποίο είναι περίπου 90% νερό- είχε το υψηλότερο ποσοστό μόλυνσης, ενώ η καραμέλα το λιγότερο.

Όπως σημειώνεται στον Independent ο καθηγητής Donald Schaffner: "Η λαϊκή αντίληψη του 'κανόνα των πέντε δευτερολέπτων' είναι ότι τα τρόφιμα που πέφτουν στο πάτωμα, είναι ασφαλή για κατανάλωση επειδή τα βακτήρια χρειάζονται χρόνο για να μεταφερθούν".

Ωχ έπεσε κάτω: δεν πειράζει θα το φάω
Η μεταφορά των βακτηρίων από τις επιφάνειες στα τρόφιμα φαίνεται να επηρεάζεται περισσότερο από την υγρασία. Τα βακτήρια δεν έχουν πόδια, κινούνται με την υγρασία, και όσο πιο υγρό είναι το φαγητό, τόσο πιο υψηλός είναι ο κίνδυνος της μεταφοράς", συνεχίζει.

Επίσης, ο μεγαλύτερος χρόνος επαφής με τα τρόφιμα συνήθως έχει ως αποτέλεσμα τη μεταφορά περισσότερων βακτηρίων από κάθε επιφάνεια στην τροφή. Η τοπογραφία της επιφάνειας και οι τροφές φαίνεται να παίζουν σημαντικό ρόλο στις βακτηριακές μεταφορές", προσθέτει.

Ποια επιφάνεια είχε την χαμηλότερη ταχύτητα μεταφοράς;

Το χαλί είχε την χαμηλότερη ταχύτητα μεταφοράς, ενώ τα κεραμικά πλακίδια και ο ανοξείδωτος χάλυβας είχαν την υψηλότερη ταχύτητα μεταφοράς. Το ξύλο φάνηκε να έχει ποικίλα αποτελέσματα.

Ο καθηγητής Schaffner καταλήγει: "Ο κανόνας των πέντε δευτερολέπτων είναι μία σημαντική υπεραπλούστευση του τι πραγματικά συμβαίνει όταν τα βακτήρια μεταφέρονται από την επιφάνεια στα τρόφιμα. Τα βακτήρια μπορούν να μολύνουν ακαριαία".